Followers

Friday, January 25, 2013

குடியரசு தின வாழ்த்து




அனைவருக்கும் குடியரசு தின வாழ்த்துக்கள் உரித்தாகுக!                                           வாழ்க இந்திய குடியரசு!      வீழ்க ஊழலும் அராஜகமும்!!                                                                உயிரினை ஈந்தும் பாரத நாட்டின் உயர்வினைக் காப்போம்

Friday, January 4, 2013

வேண்டுகோள்!

வேண்டுகோள்!

என் அன்பிற்கினிய நண்பர்களே, பாரதி பயிலகம், இலக்கிய பயிலகம், தமிழ் நாடு சுதந்திரப் போர் தியாகிகள் தவிர கம்பராமாயணம் உரை நடை ஆகியவற்றை எனது வலைப்பூக்களில் படித்துவரும் அன்பர்களே! உங்களுக்கு மீண்டும் நினைவு படுத்துகிறேன். என்னுடைய கீழ்கண்ட வலைப்பூக்களுக்கு விஜயம் செய்யுங்கள். படித்தபின் தங்கள் ஆலோசனைகளை வழங்குங்கள். அவை எனக்கு மேலும் ஊக்கத்தையும், ஆர்வத்தையும் அதிகரிக்கும் என்பதால் தங்களது கருத்துக்களை தயவு செய்து பதிவு செய்யுங்கள்.

எனது வலைப்பூக்கள் விவரம் இதோ:--

1.http//www.bharathipayilagam.blogspot.com
2.http//www.ilakkiyapayilagam.blogspot.com
3.http//www.tamilnadythyagigal.blogspot.com
4.http//www.kambaramayanam-thanjavooraan.blogspot.com


நன்றி நண்பர்களே! மீண்டும் சந்திப்போம்!
தஞ்சை வெ.கோபாலன்

Sunday, December 2, 2012

1952ஆம் வருட தேர்தல்.

சென்னை மாகாண சட்டசபைக்கு நடந்த 1952ஆம் வருட தேர்தல்.

இந்திய சுதந்திரமடைந்த பின் புதிய அரசியல் சட்டம் நிறைவேறிய பிறகு, புதிய அரசியல் சட்டத்தின்படி நடந்த முதல் தேர்தலில் மாநிலங்களின் எண்ணிக்கைக் குறைவு. தற்போதைய தமிழ் நாடு, ஆந்திரத்தின் பகுதிகள், கர்னாடகம், கேரளம் ஆகிய மாநிலங்களின் சில பகுதிகள் அப்போதைய சென்னை மாகாணத்துக்குட்பட்டு இருந்தன. 1952இல் முதல் பொதுத் தேர்தல். மக்கள் பெருமளவில் பங்கு கொண்ட முதல் தேர்தல். சுதந்திரப் போராட்டத்தில் முன்னணியில் இருந்து போராடிய காங்கிரஸ் கட்சி ஒரு புறமும், அதே சுதந்திரப் போரில் கலந்து கொண்டு போராடி, பின்னர் மார்க்சிய தத்துவத்தின் அடிப்படையில் இடது சாரிகளாகப் பிரிந்து போன பொதுவுடமைக் கட்சி ஒரு புறம், தவிர பல சிறு கட்சிகளும் இந்தத் தேர்தலில் போட்டியிட்டன.
Rajaji with Jawaharlal Nehru

காங்கிரசுக்கு எதிராகப் போட்டியிட்ட கட்சிகள் கம்யூனிஸ்டுகள், கிசான் மஸ்தூர் பிரஜா கட்சி, தமிழ்நாடு உழைப்பாளர் கட்சி, சோஷலிஸ்ட் கட்சி, கிருஷிகர் லோக் கட்சி, காமன்வீல் கட்சி, சென்னை மாகாண முஸ்லீம் லீக், பார்வார்டு பிளாக் (மார்க்சீயப் பிரிவு), அகில இந்திய ஷெட்யூல்டு வகுப்பு பெடரேஷன், ஜஸ்டிஸ் கட்சி இவர்கள் தவிர சுயேச்சைகள் என்று பலமுனைப் போட்டி சென்னை மாகாணத்தில் இருந்தது.
Rajaji addressing a public meeting

21 வயது நிறைந்தவர்கள் வாக்களித்த முதல் பொதுத் தேர்தல் இது. 1952 மார்ச் மாதம் இந்தத் தேர்தல் கோலாகலமாக நடந்தது. மக்கள் இந்தத் தேர்தலைத் திருவிழாவைப் போல மகிழ்ச்சியும், ஆர்வமும் பொங்க கலந்து கொண்டனர். நுகத்தடியில் பூட்டப்பட்ட இரட்டை காளைமாடுகள் சின்னம் காங்கிரசுக்கு. கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு வழக்கம் போல அரிவாள் சுத்தியல் சின்னம். மற்ற கட்சிகள் அவரவர்க்கு ஒதுக்கப்பட்ட சின்னத்தில் போட்டியிட்டன. அதற்கு முன்பு வெள்ளையர் ஆட்சியில் நடந்த தேர்தல்களில் வாக்குப் பெட்டியின் வண்ணம்தான் அடையாளம் காட்டின. காங்கிரசுக்கு மஞ்சல் பெட்டி. "மங்களகரமான மஞ்சள் பெட்டிக்கு வாக்களியுங்கள்" என்று அப்போதெல்லாம் பிரச்சாரம் செய்தவர்கள், இப்போது நுகத்தடி பூட்டிய காளைமாட்டுச் சின்னம் என்று வாக்கு கேட்டனர்.
Rajaji at work in Secretariat

சுதந்திரத்துக்கு முன்பு வரை எதிர் கட்சி வரிசயில் இருந்த பலர் இந்த தேர்தலில் காங்கிரசில் சேர்ந்து காங்கிரஸ் வேட்பாளராக இருந்தனர். காங்கிரசில் போராட்டங்களில் ஈடுபட்ட தியாகிகள் பலர் பிரிந்து வெளியேறி வேறு பல கட்சிகளில் காங்கிரசை எதிர்த்து நின்றனர். போட்டியும், பிரச்சாரங்களும் வேகமும் விறுவிறுப்புமாக இருந்தன. இறுதியில் தேர்தல் முடிந்து முடிவுகள் வெளியான போது சென்னை மாகாண தேர்தல் முடிவுகள் காங்கிரசுக்கு அதிர்ச்சி அளிக்காவிட்டாலும், சோர்வை அளித்தது. காரணம் இந்தத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் பெரும்பான்மை பெறவில்லை.
C.Subramaniam

அப்போதைய சென்னை மாகாண சட்டசபையில் மொத்தம் இருந்த இடங்கள் ... 375.

இவற்றில் காங்கிரசுக்குக் கிடைத்த இடங்கள் ... ... ... 152.

மற்ற கட்சிகள் நிலவரம்:
இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ... ... 62
கிசான் மஸ்தூர் பிரஜா கட்சி ... ... 35
தமிழ்நாடு உழைப்பாளர் கட்சி ... ... 19
சோஷலிஸ்ட் கட்சி ... ... 13
கிருஷிகர் லோக் கட்சி ... ... 15
காமன்வீல் கட்சி ... ... 6
சென்னை மாகாண முஸ்லீம் லீக் ... ... 5
பார்வார்டு பிளாக் (மார்க்சிஸ்ட்) ... ... 3
அகில இந்திய ஷெட்யூல்டு வகுப்பு பெடரேஷன் ... 2
ஜஸ்டிஸ் கட்சி ... ... 1
சுயேச்சைகள் ... ... 62
161

இப்போது ஏற்பட்டிருக்கிற சூழ்நிலையைப் பார்த்தீர்கள் அல்லவா? இதில் காங்கிரஸ் பெரும்பான்மை இல்லாமல் எப்படி அரசு அமைக்க முடியும். தமிழ்நாடு காங்கிரசின் தலைவராக இருந்தவர் பெருந்தலைவர் காமராஜர். அவரும் மற்ற காங்கிரஸ் தலைவர்களும் ஆலோசனை செய்து, இதுபோன்ற சூழ்நிலைமையை சமாளிக்கும் ஆற்றலுடையவர் ராஜாஜிதான் என்று முடிவு செய்தனர். திரு சி.சுப்பிரமணியம் அவர்களும் பொள்ளாச்சி திரு என்.மகாலிங்கம் அவர்களும் புது டில்லி சென்று நேருவிடம் இந்தத் தகவலைச் சொன்னார்கள். நேரு காமராஜரின் அபிப்பிராயம் என்ன, அவர் சரி என்று சொன்னால் எனக்கு ஒன்றும் ஆட்சேபணை யில்லை, ராஜாஜியை அழைத்து அமைச்சரவை அமைக்கச் சொல்லலாம் என்று சொல்லி அனுப்பினார்.
Madras Assembly at Session

அதன் பின்னர் நடந்தவைகள் அனைத்துமே வரலாற்றில் எழுதப்பட்டுள்ளது. ராஜாஜி 1952இல் சென்னை மாகாணத்தின் முதல்வராக ஆனார். எதிர் கட்சி வரிசையில் இருந்த பலர் காங்கிரசுக்குள் ஏற்றுக்கொள்ளப் பட்டனர். காங்கிரஸ் பெரும்பான்மைக் கட்சியாக உருவானது. எஸ்.எஸ்.இராமசாமி படையாட்சி, மாணிக்கவேலு நாயக்கர், பி.பக்தவத்சலு நாயுடு போன்றவர்கள் காங்கிரசில் இணைந்தனர்.
Omandur Ramasamy Reddiar
                                                                  
                                                                   
1953இல் சென்னை மாகாணத்தின் தெலுங்கு பேசும் பகுதிகள் மொழிவழி மாகாணம் பிரிந்து ஆந்திரத்துடன் இணைந்தன. ஆந்திர காங்கிரஸ் தலைவர்கள் பிரிந்து போனபின் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் காமராஜ் தலைமையில் வலுவாக உருவாயிற்று. ராஜாஜி கொண்டு வந்த கல்வித் திட்டத்துக்கு திராவிட இயக்கம் மட்டுமல்லாமல் காங்கிரசிலும் காமராஜ் உட்பட பலரும் எதிர்த்ததால் ராஜாஜி பதவியை ராஜிநாமா செய்து விட்டார். அதனைத் தொடர்ந்து காங்கிரசின் சட்டசபைக் கட்சிக்குத் தலைமைக்கும் போட்டி நிலவியது. காமராஜ் அவர்களுக்கும் சி.சுப்பிரமனியம் அவர்களுக்குமிடையே போட்டி இருந்தது. காமராஜ் வெற்றி பெற்று 1954 மார்ச் 31இல் முதலமைச்சர் ஆனார்.
P.S.Kumarasamy Raja

ஆந்திரத்தின் பகுதிகள், கர்நாடகப் பகுதிகள், கேரளத்தின் மலபார் பகுதிகள் இவை ஒன்றாக சென்னை மாகாணத்தில் இணைந்திருந்த காலத்தில் பிரிவினைகள் தமிழகத்து காங்கிரசில் அதிகம் இல்லை. ஆனால் இவைகள் பிரிந்து போன பின்னர் பேதங்கள் உச்ச கட்டத்தை அடைந்தன. 1946இல் சென்னை மாகாணத்தில் தேர்தல் நடனதது. அப்போதும் காங்கிரசில் பிளவுகள், உட்கட்சி பூசல்கள் இருந்தன. 1946-1951 இவற்றுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் காங்கிரசில் மூன்று முதலமைச்சர்கள் பதவி வகித்தனர். ஆந்திர கேசரி டி.பிரகாசம் 1946இல் பதவிக்கு வந்தார். இவர் தெலுங்கு பேசுபவர். காங்கிரஸ் தலைவர் காமராஜ். இவர்களுக்குள் கருத்தொற்றுமை இல்லை. ஆகவே டி.பிரகாசம் பதவியை ராஜிநாமா செய்து விட்டார். 1947இல் ஓமாந்தூர் இராமசாமி ரெட்டியார் முதல்வர் பதவிக்கு வந்தார். இவர் காமராஜ் அவர்களால் முன்மொழியப்பட்டவர். ஓமாந்தூரார் வள்ளலார் இராமலிங்கர் பக்தர். நேர்மையானவர். தனக்குச் சரி என்பதை துணிந்து செய்யக் கூடியவர். இவருக்கும் மற்ற பெரும் தலைவர்களுக்கும் கருத்தொற்றுமை இல்லாமல் போகவே காங்கிரஸ் கட்சியின் சட்டமன்ற தலைமைப் பொறுப்பிலிருந்து விலகினார். இதைத் தொடர்ந்து பி.எஸ்.குமாரசாமி ராஜா தலைமையில் புதிய அமைச்சரவை ஏற்பட்டது. இது 1949 ஏப்ரில்6இல் பதவி ஏற்றது. இவர் காமராஜ் அவர்களின் ஊருக்கருகிலுள்ள ராஜபாளையத்தைச் சேர்ந்தவர். பெருந் தலைவருக்கும் நெருக்கமானவர். 1952 பொதுத் தேர்தலில் இவர் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் தொகுதில் நின்று தோற்றுப் போன பிறகு பதவியையும் இழந்தார். இப்படி மூன்று ஆண்டுகளில் மூன்று முதலமைச்சர்கள் உருவாகக் காரணமாக இருந்தது காங்கிரசின் உட்கட்சி கருத்து வேற்றுமைகள்.
Andhra Kesari T.Prakasam

அந்தக் கால காங்கிரசில் பல குழுக்கள் தனித்தனியாக இருந்தனர். ஆந்திரர்கள் டி.பிரகாசம் தலைமையையும், ராஜாஜியின் தலைமையில் சிலரும், காமராஜ் தலைமையை ஆதரித்து சிலரும், பெஜவாடா கோபால் ரெட்டி, காளா வெங்கட் ராவ் ஆகியோர் பட்டாபி சீத்தாராமையாவின் ஆதரவோடு தனிக் குழுவாகவும் இயங்கி வந்தனர். டி.பிரகாசத்தின் ஆதரவாளர்கள் பின்னாளில் ஐதராபாத் பிரஜா கட்சி என தனி கட்சி தொடங்கி பிறகு கிசான் மஜ்தூர் பிரஜா கட்சியாக 1951இல் உருமாறியது.
Communist Leader Com.K.T.K.Thangamani

1948 தொடங்கி 1951 வரையிலான காலகட்டத்தில் இந்திய கம்யூனிஸ்டுகள் ஆயுதப் புரட்சி மூலம்தான் அதிகாரம் பெறமுடியும் என்பதை நம்பி பல போராட்டங்களில் ஈடுபட்டனர். இந்த வன்முறைகளால் எந்த முன்னேற்றமும் இல்லை என்பதை உணர்ந்து 1951இல் இவர்கள் தேர்தல் ஜனநாயக முறைக்குத் தங்களை உட்படுத்திக் கொண்டனர். வன்முறையால் அதிகாரம் பெறுவது எனும் நோக்கத்தைக் கைவிட்டு, தேர்தலில் போட்டியிட்டு ஜனநாயக முறைக்குள் தங்களை கொண்டு வந்தனர். பழைய சென்னை மாகாணத்தில் மிக அதிக பலம் கொண்ட பகுதியாக இவர்களுக்கு ஆந்திரப் பகுதிகள் இருந்தன. 1952 தேர்தலில் இவர்கள் முதன் முறையாக தேர்தலில் போட்டியிட்டனர். பலர் சிறையில் இருந்தபடியே போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றனர். ஆந்திராவில் விவசாயிகள் அளவில் பெரும் ஆதரவு இவர்களுக்கு இருந்தது. தமிழகத்தில் தஞ்சை மாவட்டத்தில் நிலமற்ற விவசாயக் கூலிகள் மத்தியில் இந்தக் கட்சிக்கு பெரும் ஆதரவு இருந்தது. தோழர் பி.இராமமூர்த்தி, பி.சீனிவாச ராவ் ஆகியோர் பல ஆண்டுகளாக இந்த ஏழை எளிய மக்களின் உயர்வுக்காகப் பாடுபட்டதன் விளைவு, இவர்களது ஆதரவு கம்யூனிஸ்டுகளுக்குக் கிடைத்தது. போதாதற்கு திராவிடக் கழகமும் இவர்களை 1952 தேர்தலில் ஆதரித்தது.
Communist Leader A.K.Gopalan

தமிழ் நாட்டைப் பொறுத்த வரை இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்க காலத்தில் ஜஸ்டிஸ் கட்சி பலம் பொருந்திய கட்சியாக இருந்து வந்தது. சுதந்திரப் போராட்டம் வலுவடைந்த காலகட்டத்தில் காங்கிரஸ் பலம் பெற்று பெரும்பான்மை ஆதரவு பெற்றுத் திகழ்ந்தது. இந்த ஜஸ்டிஸ் கட்சி, பிராமணரல்லாதர் நல்வாழ்வு இயக்கமாகவும், சுயமரியாதை இயக்கமாகவும் பின்னர் திராவிடர் கழகமாகவும் உருப்பெற்றது. காங்கிரசுக்கு இணையாக வலுவான இயக்கமாக இருந்த திராவிடர் கழகம் 1949இல் பிளவு பட்டது. சி.என்.அண்ணாதுரை தலைமையில் திராவிடர் கழகத்திலிருந்து திராவிட முன்னேற்ற கழகம் உருவானது. தொடக்க காலத்தில் இவ்விரு கட்சிகளுமே தனி திராவிட நாடு கேட்டு வந்தது. 1944இல் ஜஸ்டிஸ் கட்சியிலிருந்து திராவிடர் கழகம் உருவானபோது பி.டி.ராஜன் தலைமையை ஏற்று சில 'ஜஸ்டிஸ் கட்சி' எனும் பெயரில் தராசு சின்னத்தில் 1952 தேர்தலில் போட்டியிட்டனர்.
Comrade P.Jeeva

1952இல் சென்னை சட்டமன்றத்தில் 375 இடங்கள். இவற்றில் 309 தொகுதிகள் நேரடியாகவும் 66இல் இரண்டு பேர் தொகுதிகள் -- அதாவது பொது உறுப்பினர் ஒருவர்; ஒதுக்கப்பட்ட தொகுதியில் ஒருவர் என்று தேர்தல் நடைபெற்றது. 1952இல் மூன்று பேர் போட்டியின்றி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். மீதமுள்ள 372 இடங்களுக்கு மட்டும் தேர்தல் நடந்தது.

இரண்டு பேர் போட்டியிடும் தொகுதிகள் 66இல், 62இல் ஷெட்யூல்டு வகுப்பினரும், 4இல் ஷெட்யூல்டு மலைஜாதியினரும் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றனர்.
CPI leadees right side last A.M.Gopu

இனி கட்சிகளின் நிலைமை பற்றி பார்ப்போம். காங்கிரசில் காமராஜ் தலைமையில் ஒரு பெரும் படையே வேலை செய்தது. எதிர் வரிசையில் டி.பிரகாசத்தின் கிசான் மஜ்தூர் கட்சி, என்.ஜி.ரங்காவின் கிரிஷிகர் லோக் கட்சி, பற்பல பெருந்தலைவர்களைக் கொண்ட கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ஆகியவை குறிப்பிடத் தக்கவை. தி.மு.க. இந்த தேர்தலில் போட்டி யிடவில்லை. ஆனால் வன்னியர்கள் அதிகமுள்ள தொகுதிகளில் இவர்கள் காமன்வீல் கட்சியை ஆதரித்தனர். தமிழ்நாடு உழைப்பாளர் கட்சி வேட்பாளர்களுக்கும் ஆதரவு நல்கினர். இவர்கள் தவிர ஐந்து சுயேச்சைகளும் இவர்களது ஆதரவைப் பெற்றனர். இவர்கள் ஆதரவு கொடுத்த வேட்பாளர்களிடம் ஒரு உத்தரவாகம் எழுதி வாங்கினர். அது சட்டமன்றத்தில் இவர்களது கொள்கைகளுக்கு ஆதரவு அளிக்க வேண்டும் என்பதாகும். திராவிடர் கழகம் எப்போதுமே தேர்தலில் போட்டியிட்டது கிடையாது. ஆனால் இந்தத் தேர்தலில் காங்கிரசைத் தோற்கடிக் கும் நோக்கத்தில் இவர்கள் கம்யூனிஸ்டுகளை ஆதரித்துப் பிரச்சாரம் செய்தனர். அவர்கள் நோக்கில் காங்கிரஸ் 'பார்ப்பனர் கட்சி' என்பது அவர்கள் எழுப்பிய கோஷம். தி.க. கம்யூனிஸ்டுகளைத் தவிர ஏனைய சில கட்சி வேட்பாளர்களையும் ஆதரித்தனர். ஜஸ்டிஸ் கட்சி பெயரால் போட்டியிட்ட பி.டி.ராஜன் 9 தொகுதிகளில் போட்டியிட்டார்.
Sir P.T.Rajan

1952 ஜனவரி 2ஆம் தேதி தொடங்கி ஒன்பது கட்டமாக நடந்தது. மொத்தம் 2507 பேர் வேட்பு மனு தாக்கல் செய்தனர், 2472 பேர் இறுதியில் போட்டியிட்டனர். இவர்களில் 35 பேர் பெண்கள். 79 பேரின் வேட்பு மனுக்கள் நிராகரிக்கப்பட்டன, இவற்றில் ஒருவர் பெண். 751 பேர் போட்டியிலிருந்து விலகிக் கொண்டனர்.

தேர்தல் முடிவுகள் வெளிவந்தன. முடிவை இந்தக் கட்டுரையின் தொடக்கத்தில் பார்த்தோம். காங்கிரஸ் வெற்றி பெற்ற 152 இடங்களில் மலபார் பகுதியிலிருந்த 29இல் 4 இடங்களிலும், ஆந்திரா பகுதியில் இருந்த 143இல் 43இல் மட்டும், தமிழகப் பகுதியில் இருந்த 190இல் 96லும், கன்னடப் பகுதிகளில் இருந்த 11இல் 9லும் வெற்றி பெற்றனர். மொத்தத்தில் இவர்களைக் காலை வாரிவிட்டது கேரளமும், மலபாரும்.
Justice Party Leaders

கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் வண்ண மயமான பெரும் தலைவர்கள் இருந்தனர். எம்.கல்யாண சுந்தரம், பி.ராமமூர்த்தி, கே.டி.கே.தங்கமணி, கே.டி.ராஜு, அனந்தன் நம்பியார் போன்ற பிரபலங்கள் அங்கே. 1952 ஏப்ரல் 1இல் கவர்னர் ஸ்ரீ பிரகாசா ராஜாஜியை மந்திரிசபை அமைக்க அழைத்தார். ஏப்ரல் 10இல் அமைச்சரவை பதவி ஏற்றது. ராஜாஜி மேலவை உறுப்பினராக கவர்னரால் நியமிக்கப்பட்டார். இந்த வழிமுறையை பலரும் எதிர்த்துக் குரல் கொடுத்தனர்.

1952 மே 6ஆம் தேதி சபாநாயகர் தேர்தல் நடந்தது. காங்கிரஸ் வேட்பாளர் J. சிவசண்முகம் பிள்ளை தன்னை எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட சுயேச்சை உறுப்பினர் சுயம்பிரகாசத்தை 206க்கு 162 என்று தோற்கடித்து வெற்றி பெற்றதை அடுத்து காங்கிரஸ் தன் பலத்தை உறுதி செய்து கொண்டது. ராஜாஜி கொண்டு வந்த நம்பிக்கை தீர்மானத்தில் அவருக்கு ஆதரவாக 200 பேரும் எதிர்த்து 151 பேரும் வாக்களித்து ராஜாஜியின் நிலைமையை ஸ்திரப்படுத்தினர். இப்போதெல்லாம் அடிக்கடி நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடக்கிறதே, அதற்கு முன்னோடியாக இந்திய அரசியலில் முதன் முதல் நடந்த நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு இதுதான் என்பது பலருக்கும் புது செய்தியாகக்கூட இருக்கலாம். முஸ்லீம் லீக்கின் 5 உறுப்பினர்களும் ராஜாஜி ஆட்சிக்கு ஆதரவு நல்கினர்.

ராஜாஜி அமைச்சரவை:
திரு சி.ராஜகோபாலாச்சாரியார் -- முதலமைச்சர்.
திரு ஜே.சிவசண்முகம் பிள்ளை -- சபாநாயகர்.

மற்ற அமைச்சர்களும் இலாகாக்களும்:

1. ராஜாஜி -- முதல்வர், பொதுத்துறை, உள்துறை (போலீஸ்)
2. ஏ.பி.ஷெட்டி -- சுகாதாரம்
3. சி.சுப்பிரமணியம் -- நிதி, உணவு, தேர்தல்கள்
4. கே.வெங்கடசாமி நாயுடு -- இந்து அறநிலையத் துறை, பதிவுத் துறை
5. என்.ரங்கா ரெட்டி -- பொதுப்பணித் துறை
6. எம்.வி.கிருஷ்ணா ராவி -- கல்வி, அரிஜன முன்னேற்றம், தகவல் தொடர்பு
7. வி.சி.பழனிசாமி கவுண்டர் -- மதுவிலக்கு
8. உ.கிருஷ்ணா ராவ் -- தொழில், தொழிலாளர், போக்குவரத்து
9. ஆர்.நாகண்ண கவுடா -- விவசாயம், காட்டிலாகா, கால்நடைத் துறை, மீன் வளம்
10. என்.சங்கர ரெட்டி -- உள்ளாட்சித் துறை
11. என்.ஏ.மாணிக்கவேல் நாயக்கர் -- நில வருவாய்
12. கே.பி.குட்டிகிருஷ்ணன் நாயர் -- நீதிமன்றங்கள், சிறைத் துறை, சட்டம்.
13. ராமநாதபுரம் ராஜா சண்முக ராஜேஸ்வர சேதுபதி -- வீட்டு வாடகை
14. எஸ்.பி.பி.பட்டாபிராமராவ் -- கிராம நலம், விற்பனை வரி.
15. டி.சஞ்சீவையா -- கூட்டுறவு, வீட்டு வசதி.
                                                         
                                                          Karma Veerar K.Kamaraj
இந்த அமைச்சரவையின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் 1954இல் திரு காமராஜ் தலைமையில் புதிய அமைச்சரவை பொறுப்பேற்றது. அது தனிக் கதை. அதனை வேறொரு கட்டுரையில் பார்ப்போம். வணக்கம்!

மார்ஷல் ஏ.நேசமணி

                                                         மார்ஷல் ஏ.நேசமணி

தென் தமிழ் நாட்டின் கோடியில் அமைந்துள்ள கன்யாகுமரி மாவட்டத்தின் தவப் புதல்வனாக வந்து பிறந்தவர் ஏ.நேசமணி. இவர் கன்யாமுமாரி மாவட்டம் விளவங்கோடு தாலுகா, பள்ளியாடி எனும் நேசபுரத்தில் 1895 ஜூன் 12ஆம் தேதி கேசவன் அப்பாவு நாடாரின் இரண்டாவது மகனாகப் பிறந்தார். அப்போது இந்தப் பகுதிகள் திருவாங்கூர் சமஸ்தானத்துக்குட்பட்டதாக இருந்தது. இவர் முதலில் திருநெல்வேலி ஸ்காட் கிருத்துவ உயர் நிலைப் பள்ளியில் படித்துவிட்டுப் பின்னர் திருநெல்வேலி சி.எம்.எஸ். கல்லூரியில் படித்தார். அங்கு பயின்று வந்த காலத்தில் இவர் மாணவர் சங்கத்தின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இதன் காரணமாக இவர் காங்கிரஸ் இயக்கத்திலும் ஆர்வம் கொண்டு, பல காங்கிரஸ் மகாநாடுகளுக்கும் குறிப்பாகக் கல்கத்தா மகாநாட்டுக்குச் சென்று வந்தார்.

மகாத்மா காந்தியின் அகிம்சை, சத்தியாக்கிரகம் போன்ற புதுமையான போராட்ட வழிமுறைகளால் கவரப்பட்டு இவர் காந்திஜியின் பரம பக்தனாக ஆனார். அதனால் இவர் காதி மட்டுமே அணியும் பழக்கத்தை மேற்கொண்டார். அதன் பின் திருவனந்தபுரம் மகாராஜா கல்லூரியில் பட்டம் பெற்றார். தொடர்ந்து ஒரு வருஷம் கர்னூல் பிஷப் ஹீபர் உயர் நிலைப் பள்ளியில் ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார். பின்னர் திருவனந்தபுரம் சால்வேஷன் ஆர்மி பள்ளியில் இவர் தலைமை ஆசிரியரானார். அதே நேரத்தில் இவர் சட்டக் கல்வியும் பயின்று திருவனந்தபுரம் சட்டக் கல்லூரி மூலம் படித்துத் தேர்ந்தார். 1914இல் இவருக்குத் திருமணம் நடைபெற்றது.

நாகர்கோயிலில் 1921இல் பதிவு செய்து கொண்டு கிரிமினல் துறை வக்கீலாக பணியாற்றத் தொடங்கினார். நாகர்கோயில் பார் அசோசியேஷனுக்கு இவர் தலைமைப் பொறுப்புக்கு 1943இல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அதே ஆண்டில் இவர் நாகர்கோயில் நகரசபைத் தலைவராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

1943 முதல் 1947 வரை இவர் நாகர்கோயில் நகரசபைத் தலைவராக இருந்தார். டிசம்பர் 1944இல் இவர் திருவாங்கூர் தமிழ் நாடு காங்கிரஸ் எனும் அமைப்பைத் தோற்றுவித்தார். 1945-47இல் திருவாங்கூர் சட்டமன்றமான திருமூலம் சபையில் உறுப்பினர் ஆனார். திருவாங்கூர் பல்கலைக் கழக நியமன உறுப்பினராகவும் ஆனார்.

1947 அக்டோபரில் இவரது திருவாங்கூர் காங்கிரசை ஒரு அரசியல் கட்சியாக மாற்றி அமைத்தார். 1948 -1952 கால கட்டத்தில் திருவாங்கூர் கொச்சி சட்டசபையில் திருவாங்கூர் காங்கிரசின் சட்டமன்ற கட்சி தலைவராக இருந்தார். 1955-56இல் இவர் அந்தக் கட்சியின் தலைவராக பொறுப்பேற்றார்.

1951, 1962, 1967 ஆகிய நாடாளுமன்ற தேர்தல்களில் இவர் நாகர்கோயில் தொகுதியிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு நாடாளுமன்றத்தில் அங்கம் வகித்தார். அப்போதெல்லாம் இவர் காங்கிரஸ் கட்சியின் வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டார். தமிழ் நாடு சட்டமன்றத்திலும் கிள்ளியூர் தொகுதியில் போட்டியிட்டு இவர் காங்கிரஸ் உறுப்பினராக இருந்தார்.

அரசியலில் இவரது முக்கிய பங்கு கன்யாகுமரி பகுதியை திருவாங்கூர் சமஸ்தானத்திலிருந்து பிரித்து தமிழ் நாட்டில் சேர்க்கப் போராடியதுதான். திருவாங்கூர் சமஸ்தானம் இந்தியாவில் மன்னர்களின் ஆளுகைக்குட்பட்டிருந்த சமஸ்தானங்களில் ஒன்று. மிகப் பழமையானதும், சில தனித்துவ குணங்கள் அமைந்ததுமாக இருந்தது திருவாங்கூர் சமஸ்தானம். திருவாங்கூர் ராஜ வம்சத்தின் ஆட்சியில் மக்களில் உயர்மட்டத்தில் இருந்தோருக்கு நல்ல வசதியும், வாழ்க்கையும், பாதுகாப்பும் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. கீழ் மட்டத்திலிருந்த குறிப்பாக நாடார் ஜாதியினர் பல விதங்களிலும் பாதிக்கப்பட்டிருந்தனர். மேல் வஸ்திரம் அணிவது, ஆலயங்களில் நுழைவது போன்ற பல வழிகளில் இவர்களது உரிமைகள் பறிக்கப்பட்டிருந்தன.

இதுபோன்ற சமூக அடக்குமுறைகளால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், இது போன்ற நடவடிக்கைகளை எதிர்த்துப் போராடத் துவங்கினார்கள். கேரளத்தில் நாயர் சேவை இயக்கம் போன்ற அமைப்புகள் இதுபோன்ற சூழ் நிலையில்தான் தோன்றின. இந்த சமுதாய விடுதலை இயக்கம், இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தின் ஒரு அங்கமாகவும் உருவாயிற்று. திருவாங்கூர் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் எனும் அனைப்பு இந்தப் போராட்டக் களத்தில் முன்னின்று நடத்தியது.
இந்த அமைப்பின் முதல் முக்கிய நோக்கமாக திருவாங்கூர் சமஸ்தானத்தில் நிலவிய சமுதாய அடக்குமுறைகளை எதிர்த்துத்தான் இருந்தது. இதே அமைப்பு பின்னர் அரசியல் இயக்கமாகவும் மாறி உருவெடுத்தது. இந்த அமைப்பு தேர்தல்களில் போட்டியிட முடிவு செய்தது. இவர்களுடைய தொடர்ந்த தீவிர போராட்டங்களின் காரணமாக கன்யாகுமரி மாவட்டம் உருவக்கப்பட்டது. இந்த மாவட்டம் பின்னர் தமிழ் நாட்டுடன் இணைந்தது. 1-11-1956இல் மொழிவழி மாகாண பிரிவினைன் போது கன்யாகுமரி மாவட்டம் தமிழ் நாட்டுடன் இணைந்தது. இந்த இணைப்பிலும், சமுதாய நலன் காக்கும் போராட்டத்திலும் ஏ.நேசமணியும் பி.தாணுலிங்க நாடாரும் முன்னிலை வகித்து நடத்தினர்.

இந்த சாதனைகளின் காரணமாக நேசமணி "குமரித் தந்தை" என அழைக்கப்பட்டார். திருவாங்கூர் தமிழர்களை ஒன்றுபடுத்திய செயலுக்காக இவர் மார்ஷல் என்றும் அழைக்கப்பட்டார். இந்த இணைப்புக்குப் பின் திருவாங்கூர் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் இந்திய தேசிய காங்கிரசுடன் இணைந்தது.

செயற்கரிய சாதனைகளைப் புரிந்த ஏ.நேசமணி 1968 ஜூன் 1ஆம் தேதி காலமானார். இவர் இறக்கும் இவர் கன்னியாகுமரி நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்து வந்தார். இவர் இறப்பையொட்டி 1969இல் நடந்த இடைத் தேர்தலில்தான், அதற்கு முன்பு 1967இல் தன் சொந்த தொகுதியான விருதுநகரில் தோற்கடிக்கப்பட்ட கர்மவீரர் காமராஜ் இங்கு போட்டியிட்டு அபார வெற்றி பெற்றார் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

இவருடைய முயற்சியால் மாத்தாண்டத்தில் நேசமணி நினைவு கிருஸ்தவ கல்லூரி தொடங்கப்பட்டது. இப்புவியில் வாழ்வாங்கு வாழ்ந்து புகழோடு மறைந்த ஏ.நேசமணி அவர்களின் புகழ் வாழ்க!




Friday, November 30, 2012

பி.கே.மூக்கையா தேவர்

                                                  பி.கே.மூக்கையா தேவர்

தென் தமிழ் நாட்டில் பெரும்பான்மையாக வாழும் தேவர் இன மக்கள் அதிகம் இருப்பது ராமனாதபுரம், மதுரை மாவட்டங்களாகும். இதில் மதுரை மாவட்டத்தில் உசிலம்பட்டிக்கு அருகிலுள்ள பாப்பாப்பட்டி எனும் கிராமத்தில் 1923 ஏப்ரல் 4இல் கட்டமுத்து ஒச்ச தேவருக்கும் சேவனம்மாள் தம்பதியினருக்கு மகவாகப் பிறந்தவர் மூக்கையா தேவர்.

மாணவப் பருவத்திலேயே பொதுக் காரியங்களில் ஈடுபட்டு நியாயத்துக்காகப் போராடியவர் மூக்கையா தேவர். முக்குலத்தோர் எனப்படும் இப்பிரிவினரில் கள்ளர் இனத்தின் மேம்பாட்டுக்காக ஒரு அமைப்பினை ஏற்படுத்தி பிறமலைக் கள்ளிர் இனம் மேம்படுவதற்காக பல முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். தேவர் இனத்தில் இந்த பிறமலைக் கள்ளர் இனம் பெரும்பான்மையானது. வீர பரம்பரையினரான இப்பிரிவினரை பிரிட்டிஷ் ஆட்சி காலத்தில் குற்றப் பிரிவினராக அறிவித்து இழிவு படுத்தியிருந்தனர். சுதந்திரத்துக்குப் பிறகு இவர்களுடைய பாரம்பரிய பெருமைகளை வெளிக் கொணர்ந்து இவர்களுக்கு உரிய இடத்தைப் பெற தேசபக்தர்கள் பல முயற்சிகளை மேற்கொண்டனர். அந்த வகையில் மூக்கையா தேவரின் முயற்சியும் இந்த இன மக்களின் உயர்வுக்கு வழிவகுத்தது.

இளம் வயதில் இவர் பார்வார்டு பிளாக் கட்சியில் உறுப்பினரானார். காங்கிரஸ் கட்சியைப் போலவே இந்திய தேசியத்தை உயர்த்திப் பிடிக்கவும், ஆன்மிகமும் அரசியலும் கடவுளுக்கு நிகர் எனும் கோட்பாட்டை வலியுறுத்தவும் இந்தக் கட்சி நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ் தலைமையிலும், தமிழகத்தில் உ.முத்துராமலிங்கத் தேவர் தலைமையிலும் வளர்ந்து வந்தது.

1952இல் நடந்த சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் பொதுத் தேர்தலில் இவர் பெரியகுளம் தொகுதியிலிருந்து சட்டமன்றத்துக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1957இல் இவர் உசிலம்பட்டி தொகுதியில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, தொடர்ந்து அடுத்தடுத்த தேர்தல்களிலும் 1962, 1967, 1971, 1977 ஆகிய தேர்தல்களிலும் நின்று வெற்றி பெற்றார்.

இவருடைய கட்சியின் பெருந்தலைவர் உ.முத்துராமலிங்கத் தேவர் ஒரே நேரத்தில் நாடாளுமன்றத்துக்கும், சட்டமன்றத்துக்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சாதனையை மூக்கையா தேவரும் சாதித்தார். ராமனாதபுரம் நாடாளுமன்றத் தொகுதில் இவர் 1971இல் வெற்றி பெற்றார். தேர்தல் முடிந்து சட்டசபை கூடி சபா நாயகரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முன்பு உறுப்பினர்கள் பதவி ஏற்புக்காக இடைக்கால சபா நாயகர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். அவர் சபையின் மூத்த உறுப்பினராக இருத்தல் வேண்டும். அப்படிப்பட்ட பெருமை மூக்கையா தேவருக்கும் கிடைத்தது.

1963இல் இவர் அகில இந்திய பார்வார்டு பிளாக் கட்சியின் துணைத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1971இல் இவர் அகில இந்திய பார்வார்டு பிளாக் கட்சியின் தலைவரானார். ஒரு அகில இந்தியக் கட்சியின் தலைமையை இவர் பெற்றது இவருக்கு மட்டுமல்ல, தென் தமிழ் நாட்டின் மக்கள் அனைவருக்குமே பெருமை சேர்த்த நிகழ்ச்சியாகும். 1971இல் இவர் நாடாளுமன்றத்தில் கச்சத்தீவு பற்றிய விவரங்களை எடுத்துக் கூறி பேசிய பேச்சு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். கச்சத்தீவை இலங்கைக்கு தாரை வார்ப்பதை எதிர்த்து இவர் கொடுத்த குரல் என்றென்றும் மறக்க முடியாத ஒன்று. அவரது வலுவான வாதங்களையும் மீறி அந்தக் கச்சத்தீவு இலங்கைக்குக் கொடுக்கப்பட்டதன் விளைவாக இன்று வரை தமிழக மீனவர்கள் படும் இன்னல்களை நாடு அறியும்.

கல்விப் பணியிலும் இவர் அதிகம் நாட்டம் செலுத்தினார். உசிலம்பட்டி, நீலித்தினல்லூர், கமுதி ஆகிய இடங்களில் பசும்பொன் முத்துராமலிங்கத் தேவர் கல்லூரிகளை நிறுவினார். இங்கெல்லாம் ஏழை மாணவர்களுக்கு இலவச கல்வி மட்டுமல்லாமல், தங்க இடம், உணவு ஆகியவற்றுக்கும் ஏற்பாடு செய்தார். இந்த சலுகை எல்லா இன, ஜாதி மக்களுக்கும் அளிக்கப்பட்டது என்பதுதான் குறிப்பிடத் தக்கது.

மதுரையில் கோரிப்பாளையத்தில் வைகைக் கரையில் பசும்பொன் முத்துராமலிங்கத் தேவருக்கு ஒரு சிலை அமைக்க இவர் ஏற்பாடுகளைச் செய்து இன்றும் கம்பீரமாக அங்கு நாம் பார்க்கும் சிலையை நிறுவினார். இவர் "உறங்காப் புலி", அதாவது தூங்காத புலி எனப் பெருமப் படுத்தி அழைக்கப்பட்டார்.

வீரம் மிகுந்த மண்ணின் மைந்தரான மூக்கையாத் தேவர் 1979 செப்டம்பர் 6இல் காலமானார். இவர் நினைவாக மதுரை அரசரடியில் 1990இல் ஒரு சிலை அமைத்துத் திறந்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. வாழ்க மூக்கையா தேவர் புகழ்!

டி.எல்.சசிவர்ணத் தேவர்

டி.எல்.சசிவர்ணத் தேவர்
(6-8-1912 டொ 7-11-1973)

தென் தமிழகத்தில் தலை சிறந்த தலைவராகவும், முக்குலத்தோர் போற்றும் மாமனிதராகவும், நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸின் வழியில் வாழ்ந்தவருமான முத்துராமலிங்கத் தேவரின் நெருங்கிய கூட்டாளியாக இருந்தவர் இந்த சசிவர்ணத் தேவர். முத்துராமலிங்க தேவருடன் இவரும் பார்வார்டு பிளாக் கட்சியில் சேர்ந்து பணியாற்றியவர்.

ராமனாதபுரம் மாவட்டத்தில் டி.லாடசாமி குருவம்மாள் தம்பதியினருக்கு 1912இல் பிறந்தவர் சசிவர்ணம். 1934இல் முத்துராமலிங்கத் தேவருடன் சேர்ந்து பிரிட்டிஷ் ஆட்சியினர் தங்கள் சமூகத்தை குற்றப் பரம்பரையினர் என்று முத்திரை குத்தியிருந்த கொடுமையை எதிர்த்துப் போராடினார். இவர்களுடைய போராட்டத்தின் காரணமாகத்தான் அந்தக் குற்றப் பரம்பரை சட்டம் நீக்கப்பட்டது. பின்னர் இவர் காங்கிரஸ் கட்சியில் சேர்ந்து தேச விடுதலைக்காகப் பாடுபட்டார்.

1939இல் முத்துராமலிங்கத் தேவர் காங்கிரஸ் கட்சியிலிருந்து வெளியேறி 'பார்வார்டு பிளாக்' கட்சியில் சேர்ந்த போது, சசிவர்ணமும் அவருடன் பார்வார்டு பிளாக் கட்சியில் சேர்ந்தார். இந்தக் கட்சி நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போசை ஆதரிக்கும் கட்சி. புதிய அரசியல் அமைப்பின்படி நடத்தப்பட்ட முதல் தேர்தலில் இவர் இந்தக் கட்சியின் சார்பில் போட்டியிட்டு சென்னை சட்டமன்றத்துக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

1957 தேர்தலில் முத்துராமலிங்கத் தேவர் அருப்புக்கோட்டை தொகுதியிலிருந்து பார்வார்டு கட்சி வேட்பாளராக நாடாளுமன்றத்துக்குப் போட்டியிட்டார். அந்தத் தேர்தலில் தேவர் பெரும் வெற்றி பெற்றார். முதுகுளத்தூர் சட்டமன்றத்துக்கும் உறுப்பினராக இருந்த தேவர் அசெம்பிளி உறுப்பினர் பதவியை ராஜினாமா செய்தார். அந்த இடத்திற்கு சசிவர்ணத் தேவர் போட்டியிட்டு வென்று சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஆனார்.

தொடர்ந்து முதுகுளத்தூர் பகுதியில் 1957இல் கலவரங்கள் நடந்தன. கலவரங்களை நிறுத்துவதற்காக சமாதானக் கூட்டம் நடைபெற்றது. அரசு முயற்சியில் இந்தப் பகுதியில் எல்லா ஜாதியினரும் அமைதியோடு வாழ வழிவகை காண்பதற்கு சமாதானக் கூட்டம் நடந்தது. அதில் சசிவர்ணம் கலந்து கொண்டார். இந்தக் கூட்டத்தில் தேவர் சமுதாயத்தினர், நாடார் சமுதாயத்தினர், தேவேந்திர குலத் தலைவர்கள் ஆகியோர் கலந்து கொண்டனர்.

தேவர் குலத் தலைவரும், மக்களின் அன்புக்குப் பாத்திரமானவருமான உ.முத்துராமலிங்கத் தேவர் 1963 அக்டோபர் 30இல் உடல் நலம் குன்றி காலமானார். அதனைத் தொடர்ந்து பார்வார்டு பிளாக் கட்சியின் தலைமைக்குப் போட்டி ஏற்பட்டது. சசிவர்ணத் தேவருக்கும் மூக்கையா தேவருக்கும் போட்டி. இதில் மூக்கையா தேவர் வெற்றி பெற்றதையடுத்து இந்தக் கட்சியில் பிளவு ஏற்பட்டது. சசிவர்ணத் தேவர் பிரிந்து போய் சுபாஷிஸ்ட் பார்வார்டு பிளாக் எனும் கட்சியைத் தொடங்கினார்.

கட்சி அரசியலில் இவர்கள் பிரிந்திருந்தாலும், இவர்கள் அனைவருமே தேசபக்த சிங்கங்கள் என்பதில் ஐயமில்லை. நாடு சுதந்திரம் பெற்றதற்கும், மக்கள் நல்வாழ்வுக்கும் இவர்களுடைய பங்களிப்பு அளப்பற்கரியது. வாழ்க தேசபக்த சிங்கம் சசிவர்ணத் தேவர் புகழ்!

வி.எஸ்.ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி

                                      ரைட் ஆனரபிள் வி.எஸ்.ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி

வலங்கைமான் சங்கர நாராயண ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி காங்கிரசின் தொடக்க கால மிதவாத காங்கிரஸ் தலைவர்களுள் ஒருவர். இந்த வரிசையில் வீரம் செறிந்த பல புரட்சிக்காரர்களைப் பற்றியெல்லாம் எழுதிவிட்டு இப்போது முந்தைய மிதவாத காங்கிரஸ் தலைவர்களின் வரலாற்றைக் கொடுத்து வருகிறேன். இவர்களும் தீவிரவாத காங்கிரஸ்காரர்களுக்கு எந்த விதத்திலும் தேசபக்தியில் குறைந்தவர்கள் அல்ல. மிதவாதிகள் என்று பார்த்தால், அவர்கள் பெரும்பாலும் சமூகத்தில் மிக உயர்ந்த அந்தஸ்து, பதவி இவற்றில் இருந்தவர்களாகத்தான் இருக்கும். அவர்கள் தங்கள் சமூக நிலைமையிலிருந்து இறங்கி வந்து சாலையில் நின்று போராடுவதில்லை. தங்கள் அறிவுத் திறன், வெள்ளை அரசாங்கத்துடன் தொடர்பு கொள்ளக்கூடிய வசதி இவற்றைக் கொண்டு மேல் நிலையில் இருந்து பாடுபட்டவர்கள். ஆகவே தீவிர காங்கிரசார், மிதவாத காங்கிரசார் இடையே எந்தவித பாகுபாடுமின்றி அவர்கள் வரலாற்றையும் நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டுமெங்கிற நோக்கில் இவைகள் தரப்படுகின்றன. இந்த சுய விளக்கத்தோடு வி.எஸ்.ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி எனும் அறிஞரும் தேசபக்தருமான இவரைப் பற்றிய கட்டுரையைத் தருகிறேன்.

வி.எஸ்.ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி என்று சொன்னவுடன் ஆங்கிலத்தில் இவரை "வெள்ளி நாக்கு சாஸ்திரி" என வழங்குவதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். காரணம் இவரது ஆங்கிலப் பேச்சாற்றல். பிறக்கும் போதே அந்தத் திறமையுடன் பிறந்தவர் என்பதைக் குறிக்க அவரைப் பற்றி அப்படிச் சொல்லி வந்தார்கள். அண்ணாமலை பல்கலைக் கழக துணை வேந்தர், வட்டமேஜை மா நாட்டுப் பிரதி நிதி, காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் தொடர்பு என்று பல்முனை ஆற்றல் படைத்த இவர் தஞ்சை மாவட்டத்தில் கும்பகோணம் அருகிலுள்ள வலங்கைமான் எனும் சிற்றூரில் மிகச் சாதாரண புரோகிதத் தந்தைக்கு 1869 செப்டம்பர் 22இல் மகனாகப் பிறந்தார். இவருடைய தந்தை சங்கர நாராயண சாஸ்திரி.அவர் இருந்த ஊரிலேயே ஆரம்பக் கல்வி கற்ற இவர் பின்னர் கும்பகோணம் சென்று அங்குள்ள நேட்டிவ் உயர் நிலைப் பள்ளியிலும், தொடர்ந்து கல்லூரி படிப்பை கும்பகோணம் அரசு கல்லூரியிலும் பயின்று 1887இல் பட்டம் பெற்றார். ஆங்கிலத்திலும் சம்ஸ்கிருதத்திலும் இவர் புலமை பெற்று விளங்கினார். பின் சிலகாலம் சேலம் முனிசிபல் கல்லூரியில் ஆசிரியர் பணியில் ஈடுபட்டார். பின்னர் சென்னை திருவல்லிக்கேணியில் இந்து உயர் நிலைப் பள்ளியில் 1894இல் தலைமை ஆசிரியராகவும் இருந்தார். அங்கு இவர் 1902 வரை சுமார் 8 ஆண்டுகள் பணியாற்றி யிருக்கிறார். அந்த காலகட்டத்தில் இவருடைய ஆங்கிலப் புலமை நாட்டுக்குத் தெரிய வந்தது. நிர்வாகத்திலும் முத்திரை பதித்தவர் ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி. அண்ணாமலை பல்கலைக் கழகத்தில் பின்னாளில் துணை வேந்தராகப் பணியாற்றி பெருமை சேர்த்தவர். இவர் பணியாற்றிய காலத்தில் அங்கு பெரும் புலவர்கள் குறிப்பாக ரா.ராகவ ஐயங்கார், சோமசுந்தர பாரதியார் போன்றவர்களும் இருந்திருக்கிறார்கள்.

1885இல் இவர் பார்வதி அம்மையாரைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவருடைய குடும்பத்தில் இவருடைய பெயர்த்தி கவுசல்யா பிரபலமான விஞ்ஞானியான சர்.சி.வி.ராமனின் மருமான் எஸ்.ராமசேஷன் என்பவரை மணம் செய்து கொண்டார்.

இவர் அரசியலுக்கு வந்தது 1905ஆம் வருடம். நன்றாக நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும், அவர் அரசியலுக்கு வந்த காலத்தில் காங்கிரசில் மகாத்மா காந்தி வரவில்லை. திலகர், கோகலே போன்றவர்கள் இருந்தாலும் நமது கோரிக்கை பரிபூரண சுதந்திரம் என்ற அறிவிப்பு வராத காலம். சுதந்திரத்தை அடைய எந்த வழியில் போராடப் போகிறோம் என்று அறியாத நிலையில் அப்போதைய காங்கிரஸ் பிரிட்டிஷ் அரசருக்கு வாழ்த்துப்பா பாடி மகா நாடுகள் நடத்தி, அரசுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்து வந்த மிதவாத காங்கிரஸார் வாழ்ந்த காலம். இதை மனத்தில் வைத்துக் கொண்டால் நிலைமை நன்கு புரிந்து கொள்ளலாம்.

1908இல் இவர் காங்கிரசில் உறுப்பினர் ஆனார். இது 1922 வரை தொடர்ந்தது. பின்னர் மகாத்மா காந்தி ஒத்துழையாமை இயக்கத்தைத் தொடங்கிய போது இவர் காங்கிரசிலிருந்து விலகிவிட்டார். இந்தியன் லிபரல் கட்சி என்றோரு கட்சியை இவரோடு கருத்து ஒற்றுமை உடையவர்களோடு சேர்ந்து தொடங்கினார். பின்னாளில் இந்தியா மத அடிப்படையில் பிரிக்கப்படுவதை கடுமையாக எதிர்த்தார்.

சென்னை லெஜிஸ்லேடிவ் கவுன்சிலில் இவர் 1913 முதல் 1916 வரை உறுப்பினராக இருந்தார். 1916 முதல் 1919 வரை இம்பீரியல் லெஜிஸ்லேடிவ் கவுன்சில் எனும் அமைப்பில் உறுப்பினராக இருந்தார். 1920 முதல் 1925 வரை கவுன்சில் ஆஃப் ஸ்டேட்ஸ் எனும் அமைப்பிலும் இவர் பணியாற்றினார்.
முதல் உலக யுத்தத்துக்குப் பிறகு உருவான சர்வதேச அமைப்பான லீக் ஆஃப் நேஷன்ஸ் இது இப்போதைய ஐக்கிய நாடுகள் சபையைப் போன்றது. அதில் இவர் இந்தியப் பிரதி நிதியாக இருந்தார். இந்தியாவில் நடக்கும் வழக்குகள் இந்திய உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்புக்குப் பிறகு மேல் முறையீடு செய்ய வேண்டுமானால் இங்கிலாந்தில் இருந்த பிரிவி கவுன்சிலுக்குப் போக வேன்டும். அந்த பிரிவி கவுன்சிலில் இவர் உறுப்பினராக இருந்தார். அதுமட்டுமல்லாமல் தென் ஆப்பிரிக்காவின் பிரதி நிதியாகவும் இருந்திருக்கிறார்.

இப்போதெல்லாம் மிகப் பெரிய நகரங்களில் வாழ்வோர் மட்டுமே ஆங்கிலத்தில் மிகச்சிறப்பாக பேசுகிறார்கள் என்கிற எண்ணம் உண்டு. அப்போது கும்பகோணத்தில் அரசு கல்லூரியில் படித்த ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரியின் ஆங்கிலம், ஆங்கிலேயர்களே கேட்டு வியக்கும் வண்ணம் இருந்ததாகப் பலரும் சொல்லியிருக்கிறார்கள். சரளமாக ஆங்கிலத்தில் பேசுவார். இதனையொட்டியே வெள்ளி நாக்கு படைத்தவர் எனப் பெயர் பெற்றார். மகாத்மா காந்தியோடும், கோபாலகிருஷ்ண கோகலே யுடனும் இவருக்கு நல்ல பழக்கமும் தொடர்பும் இருந்தது. மகாத்மா இவரைத் தன் அண்ணன் என்று அழைப்பது வழக்கம். பிரிட்டிஷ் நகரங்கள் பல இவருக்குப் பல விருதுகளைக் கொடுத்து கெளரவித்திருக்கின்றன.

சென்னை ஆசிரியர்கள் கில்டு எனும் அமைப்பை இவர் தோற்றுவித்தார். தமிழ் நாட்டின் கூட்டுறவு இயக்கம் உருவாகக் காரணகர்த்தர்களில் ஒருவராகவும் இவர் இருந்தார். திருவல்லிக்கேணி அர்பன் கோ ஆபரேடிவ் சொசைட்டி எனப்படும் டியுசிஎஸ் 1904 உருவானது இவரது முன்முயற்சியால்தான்.
1906இல் இவர் கோபாலகிருஷ்ண கோகலேயைச் சந்தித்தார். அவர் தொடங்கிய சர்வெண்ட்ஸ் ஆஃப் இந்தியா சொசைட்டியில் இவர் உறுப்பினர் ஆனார். 1915இல் இவர் அதன் தலைவராகவும் ஆனார். 1908 முதல் 1911 வரை இவர் சென்னை மாவட்ட காங்கிரஸ் கமிட்டியின் செயலாளராக இருந்தார். 1913இல் இவர் சென்னை லெஜிஸ்லேடிவ் கவுன்சிலில் உறுப்பினர் ஆனார். பிரிட்டிஷ் இந்திய அரசு பிறப்பித்த ரவுலட் சட்டத்தை இவர் தீவிரமாக எதிர்த்தார். இந்தச் சட்டத்தின்படி அரசு யாரை வேண்டுமானாலும் விசாரணையின்றி சிறையில் அடைக்க முடியும். இம்பீரியல் லெஜிஸ்லேடிவ் கவுன்சிலில் சாஸ்திரி இந்தச் சட்டத்தை எதிர்த்து ஆற்றிய உரை வரலாற்றில் போற்றப்படும் உரைகளில் ஒன்று.

1930-31இல் லண்டனில் நடந்த வட்டமேஜை மகா நாட்டில் இவரும் மகாத்மா காந்தியுடன் கலந்து கொண்டார். மகா நாடு தோல்வியில் முடிந்தாலும் 1935இல் காந்தி இர்வின் ஒப்பந்தம் ஏற்பட காரணமாக இருந்தார். இவர் 1946 ஏப்ரல் 17ஆம் தேதி தனது 76ஆம் வயதில் சென்னை மைலாப்பூரில் தனது இல்லத்தில் காலமானார். வாழ்க ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி புகழ்!